1- تن آرامي :
در اين روش افراد مي توانند بياموزند بطور اختياري اثرات ويژه دستگاه عصبي خودكار را نظم بخشند. چنين نظمي در حقيقت مي تواند بر حالت هيجاني آنها اثر گذارد . براي مثال ، اضطراب مي تواند ناشي از تنش باشد كه با انقباض يا جمع شدن بافتهاي عضلاني پيش آيد ، همچنانكه در موقع فشار رواني چنين مي شود . برعكس تنش نمي تواند وقتي بافتهاي عضلاني آرام و فراخ هستند وجود داشته باشد.
1- متمركز كردن توجه روي گروه ويژه اي از عضلات
2-سفت كردن هر گروه
3- حفظ كردن حالت تنش براي پنج تا هفت ثانيه
4-آسوده باش گفتن به خود و بيدرنگ رها ساختن تنش
5-متمركز كردن توجه روي هر گروه عضلاني در شرايطي كه آن عضلات آرام هستند .
از آرامش آموزي نه تنها به صورت شيوه درماني مستقلي استفاده مي شود بلكه به عنوان پايه اي براي ديگر درمانها نيز به كار مي رود . اين شيوه داراي قابليت كاربردي براي بسياري از مسائل مربوط به فشار رواني است و مي تواند به آساني به هر صورت فردي و گروهي آموزش داده شود.
2- حساسيت زدايي منظم :
اين شيوه تركيب آرامش آموزي و سلسله مراتبي از تحريكات اضطراب آور به منظور رفع تدريجي ترس از موقعيت تشكيل مي شود . شخص مي آموزد حالت آرامش خود را در حالي كه محرك همراه اضطراب را تصور مي كند ، حفظ نمايد.
در حساسيت زدايي منظم ترسهاي بيمار به صورت سلسله مراتبي مرتب مي شوند . مواد به صورت سلسله مراتبي نزولي مرتب مي شوند . كار درمان از موادي شروع مي شود كه در پايين فهرست سلسله مراتب قرار دارد.
3- ايمن سازي در مقابل استرس
هدف ازكاربرد اين تكنيك ها القاء يك خوش بيني بي مورد در باره وقايع ناگوار زندگي نيست . بلكه هدف راهنمايي فرد براي درك و فهم بهتر وضع خويش است .
آموزش ايمن سازي در مقابل استرس يك تكنيك منفرد نيست . اين عنوان يك اصطلاح عام است كه به الگوي درماني مركب از برنامه آموزشي نيمه سازمان يافته و از نظر باليني حساس اطلاق مي شود . در اين نوع درمان عمليات آموزش ويژه بر حسب افراد تحت درمان متفاوت خواهد بود.
SIT شامل تكنيك هاي زير است :
تدريس آموزشي ، بحث سقراطي بازسازي شناختي ، مسئله گشايي ، آموزش آرامش دهي ، تمرين تصوير سازي ذهني و رفتاري ، خود بازنگري ، آموزش خود فرماني ، آموزش تقويت خود و اقداماتي در جهت تغيير محيط. SIT همانند ايمن سازي پزشكي به منظور تشكيل ((پادتن هاي روانشناختي )) يا مهارتهاي مقابله به وجود آمده است . اين روش مقاومت افراد را از اين طريق بالا مي برد و آنها را در معرض محركاتي قرار مي دهد . كه قدرت كافي برانگيختن را دارند ولي به آن اندازه شديد نيستند كه ايشان را مغلوب نمايند به اين ترتيب مراجع مي تواند:
الف ) – احساس ((كارداني آموخته شده )) را به واسطه تجارب موفقيت آميز در مقابله با سطوح قابل كنترل استرس در خود پديد آورد .
ب ) – مكانيزم دفاعي آينده شامل مهارتها و انتظارات مثبت را پيش گيرد . اين مكانيزم ها مراجع را در مقابله موثر و مفيد با موفقيت هاي پر استرس ياري مي كند.
SIT به طور اختصاصي براي موارد زير طرح ريزي شده است :
1- ماهيت تعاملي استرس و مقابله با آن را به مراجعين آموزش دهد.

2- به مراجعين ياد بدهد كه چطور به افكار ، تصاوير ذهني ، احساسات و رفتارهاي غير انطباقي خود آگاهي داشته باشند . تا از اين راه ارزيابي هاي انطباقي تسهيل گردد.
3- مسئله گشايي يعني تعريف مساله ، پيامد ، پيش بيني ، تصميم گيري و ارزشيابي هاي پسخوراند را به مراجع آموزش دهد.
4- به مراجعين الگو برداري از مهارت هاي مقابله كنترل خود ، تنظيم هيجان عمل ، مستقيم و تمرين آنها را آموزش دهد.
5 - به مراجعين آموزش دهد كه چطور از پاسخ هاي غير انطباقي به عنوان نشانه هايي براي استفاده از خزانه مهارتهاي مقابله اي خود استفاده كنند.
6 -آموزش را به صورت تمرين تصوير سازي ذهني در آزمايشگاه تمرين رفتاري و تكاليف درجه بندي شده در واقعيت انجام دهد . تا به مرور با گسترش خزانه مهارتهاي مقابله ، اطمينان خاطر مراجعين را افزايش دهد.
7 -مراجعين را ياري كند تا دانش كافي، شناخت خويش و مهارتهاي مقابله را براي تسهيل شيوه هاي بهتر سازگاري با موقعيت هاي پر استرس قابل انتظار يا غير قابل انتظار كسب كند.
شيوه 1 براي سه مرحله اي SIT ( مفهوم سازي مشكل –ا كتساب و تمرين مهارتها –كاربرد و پيگيري مستمر )بسته به طول آموزش و جمعيت هدف متفاوت است . محتوي مرحله مفهوم سازي مشكل ، آموزش مهارتهاي خاص و چگونگي مهارت ها با مشكلات مراجع تطبيق مي يابد.