ارزشیابی # ارزشیابی
آنچه عمدتاً بهمنظور كمك به اصلاح موضوع مورد ارزشيابي، يعني برنامه يا روش آموزشي مورد استفاده قرار ميگيرد، ارزشيابي تكويني[13] نام دارد.
هدف از اجراي اين ارزشيابي، آگاه ساختن توليد كنندگان برنامه از نواقص برنامهي خود و كمك به اصلاح آنها است. هدف از كاربرد ارزشيابي تكويني در رابطه با پيشرفت تحصيلي دانشآموزان، آگاهي يافتن از ميزان و نحوهي يادگيري آنان براي تعيين نقاط قوت و ضعف يادگيري و نيز، تشخيص مشكلات روش آموزش معلم در رابطه با هدفهاي آموزشي است.
در ارزشيابي تكويني، در پايان هر واحد درسي، يك آزمون دقيق و مختصر كه حاوي هدفهاي آموزشي آن واحد است، اجرا ميشود و بر اساس نتايج حاصل، ميزان دستيابي به هدفهاي آموزشي مشخص ميگردد.
نوع ديگر ارزشيابي كه آن نيز در جريان آموزش انجام ميگيرد، ارزشيابي تشخيصي[14] نام دارد. علت اين نامگذاري آن است كه اين ارزشيابي با هدف تشخيص مشكلات يادگيري دانشآموزان بهكار ميرود. اين آزمونها معمولاً به صورت انفرادي اجرا ميشوند و در قياس با آزمونهاي پيشرفت تحصيلي، سؤالهاي بيشتري را در بر ميگيرند. این ارزشیابی زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که معلم با مشکلات مبرم و مکرری در یک یا چند دانشآموز روبهرو میشود، که با روشهای اصلاحیِ معمولِ ارزشیابی تکوینی قابل رفع نیست.
در ارزشيابي تراكمي[15] تمام آموختههاي دانشآموزان در طول يك دورهي آموزشي تعيين ميشوند و هدف آن، نمره دادن به دانشآموزان و قضاوت دربارهي اثربخشي كار معلم و برنامهي درسي يا مقايسهي برنامههاي مختلف درسي با يكديگر است. هدف ارزشيابي تراكمي هم نمره دادن و اتخاذ تصميمهاي مختلف و هم تعيين اثربخشي طرح آموزشي و هدفهاي معلم و ميزان موفقيت او در پياده كردن مراحل مختلف طرح آموزشي است.